இடம்: கண்ணாயிரம் கண் ஆஸ்பத்திரிசேட்டைக்காரன்: டாக்டர்! டாக்டர்! எனக்கு கொஞ்ச நாளா கண்ணே சரியாத் தெரிய மாட்டேங்குது டாக்டர்!
எதிரே நின்ற நபர்: அதை நீங்க சொல்லவே வேண்டாம்! ஏன்னா நான் டாக்டரில்லே; கம்பவுண்டர்! டாக்டர் உள்ளேயிருக்காரு!
சே.கா: ஓ சாரி! நான் உள்ளே போய்ப்பார்க்கலாமா?
கம்பவுண்டர்: போங்க போங்க! (மனதுக்குள்) நல்லாக் கண்ணு தெரியறவன் எதுக்கு இந்த ஹாஸ்பிட்டலுக்கு வரப்போறான்?
சே.கா: குட்மார்னிங் டாக்டர்!
டாக்டர்: குட்மார்னிங்! உட்காருங்க! என்ன பிரச்சினை?
சே.கா: டாக்டர்! எனக்கு சில சமயம் கண்ணு தெரியுது; சில சமயம் தெரிய மாட்டேங்குது! சில சமயம் எல்லாம் முழுசாத் தெரியுது. சில சமயம் பாதியாத் தெரியுது!
டாக்டர்: இன்டரஸ்டிங்! சமீபத்துலே என்ன சினிமா பார்த்தீங்க?
சே.கா: ராஜலீலை!
டாக்டர்: நினைச்சேன்! உங்களுக்கு ஒரு சின்ன டெஸ்ட் வைக்கப்போறேன். நான் காட்டுறதையெல்லாம் நீங்க படிச்சுச் சொல்லணும். சரியா?
சே.கா: தெரியும் டாக்டர்! ஒண்ணாம் கிளாஸ் பசங்க மாதிரி போர்டைப் பார்த்து அ..ஆ..இ..ஈ..படிச்சுக்காட்டச் சொல்லப்போறீங்க. அதுதானே?
டாக்டர்: அது தான் இல்லை! இந்தாங்க, இந்தப் பேப்பரிலே பெரிய எழுத்திலே என்ன எழுதியிருக்கு படிங்க பார்க்கலாம்...
சே.கா: என்ன டாக்டர் இது? ஒண்ணுமே தெரியலியே!
டாக்டர்: நிஜமாவா? நானே வாசிச்சுக்காட்டுறேன் பாருங்க! "பதிபக்தி இல்லாதவர் ஜெயலலிதா - முதல்வர் கடுந்தாக்கு!" இப்போ தெரியுதா?
சே.கா: இல்லியே டாக்டர்! ஏதோ கொசகொசன்னு தெரியுது! ஒரு எழுத்துக்கூட கண்ணுக்குத் தெரியலியே! அது போகட்டும், பதிபக்தின்னா என்ன டாக்டர்?
டாக்டர்: அதுவா, சிவாஜியும் பத்மினியும் நடிச்ச சினிமா! என்னப்பா இது, இவ்வளவு பெரிய எழுத்தே கண்ணுக்குத் தெரியலியா? அப்படீன்னா இந்த சின்ன எழுத்துலே அச்சாகியிருக்கிறது உன்னோட கண்ணுக்குத் தெரியவே தெரியாதே?
சே.கா: இல்லை டாக்டர்! ரொம்பவே க்ளீனாத் தெரியுது! வாசிக்க முடியுது!
டாக்டர்: (அதிர்ச்சியுடன்) என்னது? வாசிங்க பார்க்கலாம்!
சே.கா: "தமன்னாவுக்கு முத்தம் கொடுக்க மறுத்த தெலுங்கு நடிகர்!"
டாக்டர்: அட, சுலபமா வாசிச்சிட்டீங்களே?
சே.கா: அந்த நடிகருக்கு அறிவே கிடையாது டாக்டர்! அவனவன் தமன்னாவை ஒருவாட்டி பக்கத்துலே நின்னு பார்க்கணுமுன்னு க்ரீன் பார்க் ஹோட்டல் வாசலிலே பல்லு கூட விளக்காம காலையிலேயே போய்க் காத்துக்கிட்டிருக்கான். இந்தாளுக்கு முத்தம் கொடுக்கக் கசக்குதா?
டாக்டர்: ஒரே குழப்பமாயிருக்கே! சின்ன எழுத்துலே எழுதினத வாசிக்கறீங்க! பெரிய எழுத்துலே எழுதறதை வாசிக்க முடியலியா? சரி, இதோ இதை வாசிக்க ட்ரை பண்ணுங்க!
சே.கா: என்ன டாக்டர்? வெத்துப் பேப்பரைக் கையிலே கொடுத்து வாசிக்கச் சொல்றீங்க?
டாக்டர்: என்னது வெத்துப்பேப்பரா? யோவ், இவ்வளவு கொட்டை எழுத்துலே பிரிண்ட் பண்ணியிருக்கு...."ஐ.பி.எல்.அலுவலகத்தில் வருமானவரி அதிகாரிகள் சோதனை,’ன்னு..! இதைக்கூடவா வாசிக்க முடியலே!
சே.கா: இல்லை டாக்டர்! எனக்குக் கிரிக்கெட்டுலே இன்டரஸ்ட் கிடையாது! அது போகட்டும், சென்னை சூப்பர் கிங்க்ஸ் செமி-ஃபைனலுக்குப் போயிருச்சா டாக்டர்?
டாக்டர்: கருமம், இன்னிக்கு யாரு முகத்துலே முழிச்சேனோ, இப்படியொரு பாடாவதி பேஷியன்ட் வந்து உயிரை எடுக்கிறாரு! இந்தாங்க இதையாவது ஒழுங்காப் படிங்க!
சே.கா: ஆஹா! நல்லாத் தெரியுது டாக்டர்! ’ரீமா சென்னுக்கு முத்தம் கொடுக்க 30 டேக்!’ பார்த்தீங்களா டாக்டர்? அந்த நடிகர் எவ்வளவு புத்திசாலித்தனமா வேணுமின்னே தப்பு தப்பா நடிச்சு நடிச்சு ரீமாவுக்கு முப்பது முத்தம் கொடுத்திருக்காரு! சும்மா சொல்லக் கூடாது!
டாக்டர்: க்கும், இதெல்லாம் கண்ணுக்கு நல்லாத் தெரியுது! ஆனா, பெருசு பெருசா இருக்கிற எழுத்து மட்டும் கண்ணுக்குத் தெரியலியா?
சே.கா: கோவிச்சுக்காதீங்க டாக்டர், இன்னொரு சான்ஸ் கொடுங்க, வாசிச்சுக் காட்டுறேன்!
டாக்டர்: ஓ.கே! இதோ இதை வாசியுங்க பார்க்கலாம்!
சே.கா: என்ன டாக்டர், போனவாட்டி வெத்துப்பேப்பரைக் கொடுத்தீங்கன்னா, இந்தவாட்டி கண்ணாடிப் பேப்பரைக் கொடுத்திருக்கீங்க! ரெண்டு பக்கமுமும் ஒண்ணுமே காணோமே!
டாக்டர்: (தலையிலடித்துக்கொண்டு) கடவுளே! நல்லாப்பாரு தம்பி, "தமிழகத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் மின்வெட்டு!" எங்கே, ஒருவாட்டி ட்ரை பண்ணுங்க!
சே.கா: வேண்டாம் டாக்டர்! எனக்கு ஒரு எழுத்துக்கூட கண்ணுக்குத் தெரியலே! இதுக்கு முன்னாடி கொடுத்தீங்களே, அது மாதிரி கொடுங்க படிச்சுக்காட்டுறேன்.
டாக்டர்: இந்தாங்க, படிச்சுத்தொலைங்க!
சே.கா: ஹையா! ’ஆஸ்பத்திரியில் பிரசவம்: நடிகை கோபிகாவுக்கு பெண் குழந்தை’. அடடா, தலைச்சன் குழந்தை ஆம்பிளையாப் பொறந்திருக்கலாமே! பரவாயில்லை, தமிழ்நாட்டுக்கு எதிர்காலக் கனவுக்கன்னி பொறந்தாச்சுன்னு நினைச்சுக்க வேண்டியது தான்.
டாக்டர்: ஐயோ எனக்குத் தலையைப் பிச்சுக்கலாம் போலிருக்கே! என் கண்ணுக்கே தெரியாத குட்டிக் குட்டி எழுத்தெல்லாம் படிக்கிறே! ஆனா கொட்டை எழுத்திலே இருக்கிற விஷயம் ஒண்ணு கூடவா உன் கண்ணுக்குத் தெரியலே!
சே.கா: அதுனாலே தானே உங்களைத் தேடி வந்திருக்கேன் டாக்டர்! ப்ளீஸ் ஹெல்ப் மீ!
டாக்டர்: ஓ.கே! ஓ.கே! இதோ இதைப் படியுங்க!
சே.கா: இதென்ன டாக்டர்? எதையுமே கொடுக்காமப் படிக்கச் சொல்லுறீங்க?
டாக்டர்: என்னது? எதையுமே கொடுக்கலியா? வியாதி ரொம்ப முத்திருச்சு போலிருக்கே? எதுக்கும் கடைசியா உங்களுக்குத் தெரியுற செய்தியாத் தர்றேன். படிச்சுக்காட்டுங்க சரியா! இந்தாங்க....!
சே.கா: "படப்பிடிப்பில் மயங்கி விழுந்த அசின்!"
டாக்டர்: அச்சச்சோ!
சே.கா: பார்த்தீங்களா? உங்களுக்கே பரிதாபம் வருதில்லையா டாக்டர்?
டாக்டர்: நாசமாப்போச்சு! நான் அசினை நினைச்சுப் பரிதாபப்படலே! உங்களை நினைச்சுப் பரிதாப்படறேன் தம்பி!
சே.கா: டாக்டர், எனக்கு என்ன வியாதி டாக்டர்?
டாக்டர்: தம்பி, இது உனக்கு மட்டும் இருக்கிற வியாதியில்லே, நம்ம ஊருலே நிறைய பேருக்கு இந்த வியாதி ரொம்ப நாளாயிருக்கு! இந்த வியாதியாலே பாதிக்கப்பட்டவங்களுக்கு பெரிய விஷயங்களெல்லாம் கண்ணுக்குத் தெரியாது; சின்ன விஷயங்கள் மட்டும் தான் கண்ணுக்குத் தெரியும்.
சே.கா: இதை எப்படி குணப்படுத்துறது டாக்டர்?
டாக்டர்: எதுக்கு குணப்படுத்தணும்? இப்படியே இருக்கிறது தான் பெட்டர்! பெரிய விஷயங்களைப் பத்திக் கவலைப்பட்டுப் பயனில்லை. சின்ன விஷயங்களைப் பார்த்து சந்தோஷப்பட்டுக்கிட்டு இருக்கிறது எவ்வளவோ மேல் இல்லையா?
சே.கா: அது சரி டாக்டர், நீங்க நாலா மடிச்சு வச்சிருக்கீங்களே நியூஸ் பேப்பர், அதுலே அஞ்சாவது பக்கத்துலே மீரா ஜாஸ்மின் 25 லட்சம் அபராதம் கட்டின நியூஸ் தானே போட்டிருக்கு?
டாக்டர்: அட ஆமா! பார்த்தீங்களா, இந்த மாதிரி நியூஸ் எல்லாம் பேப்பரை மடிச்சு வந்திருந்தாலும் படிச்சிடறீங்க! முக்கியமான நியூஸை விரிச்சுக்காட்டினாலும் படிக்க முடியலே உங்களுக்கு! அது தான் இந்த வியாதியோட ஸ்பெஷாலிட்டி...
சே.கா: இந்த வியாதிக்கு என்ன பெயரு டாக்டர்....?
டாக்டர்: தமிழிலே இந்த வியாதியை....
சே.கா: யாருக்கு வேணும் தமிழ்ப்பெயர்? இதென்ன சினிமாவா? இந்த வியாதியைச் சொல்லி நான் என்ன வரிவிலக்கா கேட்கப்போறேன்? புதுசா யாரும் இதுவரை கேள்விப்படாத வாயிலே நுழையாத நல்ல இங்கிலீஷ் வியாதி பெயரைச் சொன்னீங்கன்னா, நாலு பேரு கிட்டே சொல்லிப் பெருமைப்பட்டுக்குவேன்!
டாக்டர்: நாளைக்கு இதே நேரத்துக்கு வாங்க! யோசிச்சிட்டு சொல்லுறேன். சரியா? இப்போ இந்த சீட்டுலே எழுதியிருக்கிற ஃபீஸை ரிசப்ஷனிலே கட்டிட்டுப் போயிட்டு வாங்க!
சே.கா: என்ன டாக்டர்? ஃபீஸை எழுதியிருக்கிறதா சொல்றீங்க? என் கண்ணுக்கு ஒண்ணுமே தெரியலியே...?
(டாக்டர் கண்ணாயிரம் மூர்ச்சையடைந்து விழுகிறார்)